Poznanie

Melancholia
Nie wiem, czy w ogóle się znamy
Gdy słucham tego, co mówisz
Gdy tak daleko upadasz
Od tego co mnie zachwyca

Nie wiem, czy w ogóle się znamy
Gdy słowa zmieniasz w czyny
Gdy to co "twoje" znaczy tak wiele
A "moje" tyle co nic

(...)

Często zawracam
Probując odgadnąć twoje myśli
Tak bardzo mi obce
Tak bardzo niemiłe

Spoglądam ci w oczy
Chcąc znaleźć to, co widziałam
Tak bardzo mi bliskie
Tak bardzo niezwykłe

Tam nic już nie ma
Oprócz twojego imienia
Kilku moich łez
I kartki z napisem "rozczarowanie"
3
47 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 7 lat temu
w życiu nie trzeba się znać
by człowieka poznać
niczym Boga
i w nim poznać
to co dobre a co złe
kiedy te wiemy
kiedy dobro czynimy
z miłości i dla
wiemy jak ból smakuje
w gorzkich łzach
też w życiowych nuiansach
kiedy człowiek pada
jeszcze złowieszczy
nie siebie
a zawsze innych
i tam gdzie się widzi
że nic nie ma
tam widać jest raj
nie dla wszystkich w:)
zyga66 7 lat temu
bardzo sugestywny obrazek Livia, tak niby na spokojnie, ale pod powierzchnią można wyczuć spore napięcia, szczególnie w 3 i 4 strofie, serdecznie pozdrawiam :)
*Mystique* 7 lat temu
Bardzo fajny
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie