poczekalnia

nieruchomo

jakby ktoś
zasiał niepokój
pod moimi stopami

jakby iść
można było
tylko pod wiatr

po martwicy słów
ocierając się
o koniczynę

czekam
na cud który
wprawi w ruch krew

odmieni
tysiące łez
w kilka szans

ktoś poda
na czerwonej tacy
klucz do książki