płomienie

mam swoje życie
poskładane w kostkę
najważniejsze sprawy

u ciebie dokładnie tak samo

rodzinne zdjęcia
na starej komodzie
aromat wspólnie pitej herbaty

tak jak w twoim domu

oddycham jednak
każdym twoim mgnieniem
literą słowem zdaniem

ty też coś czujesz

jakąś lotną
pozazmysłową słabość
bez cienia egoizmu

natchnioną ogniem

nie znamy się
i nie spotkamy
choć stworzeni
z tego samego

delikatnego kruszca