Utwory Egzystencjalne kolejna pora

kolejna pora

13.03.2014 • Egzystencjalne •

czuję

jak krokusy i żonkile
przebijają się
przez skórę

jak powietrze
wdziera się
do płuc

na polach
sieje się życie
ziemia grzeszy
urodzajem
kolejny już raz

migawki zdarzeń
wzlatują
upadają
krzyczą

i milkną

tylko
kalendarz
nie słyszy

Tagi: #miłość #rozum #życie #samotność #smutek #refleksja #poezja #szansa #rozmyślanie #beznadziej #zaradność #doświadczenie

Komentarze (9)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 11 lat temu

nie dajesz pola dla wyobrażni...:)

Livia 11 lat temu

czemu Giz...? zbyt dosłownie?? :)

gizela1 11 lat temu

więc ja ten wiersz widzę zupełnie inaczej...w kilku słowach...powinnaś zmieścić urodę
kwiatów..ziemi i powietrza...wyluczając ..,,zdrowy kolor ,,i,, rześkie powietrze.,,.

Livia 11 lat temu

rozumiem :)

kaja-maja 11 lat temu

takie przebicie przez skórę ma chorobę żółtaczko-denaturową,lecz z pod ziemi jak wydobywa się kwiat ma zapach wiosny,choć jeszcze zima
zwiastuje nam że Lila róż uwielbia a w bieli pod niebo się unosi które jej miłość zsyła w:))))))))))

gizela1 11 lat temu

lubisz się wygadać ..też rozumiem..:)

Livia 11 lat temu

GIZELKO :)) hahaha :) racja.... pyszczek mi się nie zamyka :D