każdego ranka

przez zamglone powieki
widzę jak się zrywasz
zakładasz ambicje
i wychodzisz

sama na twoim terytorium
okrywam się bliskością
wyciśniętą z ciepłej jeszcze
poduszki

skraplasz się na ściance
skupiasz w lotnym aromacie
podczas zwykłych godzin
minionego dnia

czy to naiwne podziwiać
niemo dziękować
delektować się
poczuciem bezpieczeństwa

praca wręcza swobodę
daje niezależność
sieje podziw

niewątpliwie

jesteś uroczą
maszyną do spełniania marzeń