Gdyby tak...

rozłożyć duszę
na części
kawałki
czy okruchy

byłaby podobna
do ptasich piór
w chromatycznych
barwach
nasyconych metafizycznie

rozsypana po ziemskich
horyzontach
lecąca wysoko do nieba
bez ciężaru
bez przynależności

pozbawiona zbędnego jarzma
swobodna
błoga
wolna jak obłoki

wyzwolona
odrobina puchu
drzemiąca w każdym
z nas

daleko od ludzi
a tak blisko Stwórcy