aura

gdy mosiężne chmury
zaciągają twoje czoło
układam usta w trąbkę

i bawię się wiatrem

lekkim podmuchem
głaszczę wzburzone źrenice
tulę myśli nasiąknięte brudem

by przegonić szare cumulusy

moje powiewy kolorują mrok
byś mógł usnąć w promieniach
byś mógł zrzucić czarne palto

i ulewę na mżawce zatrzymać

podmuch bliskości
rozwiewa
tajfuny
w bezchmurność błękitu