teatr

teraz kiedy już się stało



na skórze ślady winy żadnostronnej

lśnią wilgocią minionej rozkoszy



księżyc dogorywa w samotności

bo wszystkie gwiazdy już spadły



świat pogrąża się w niepamięci

przysłonięty blaskiem promieni



aktorzy schodzą ze sceny

by jutro zagrać od nowa