"Witold"Pilecki

"Chciałem być kamieniem",ale serce drżało,

Jakimś strasznym odruchem w gardle kołatało.

Kołaczące myśli-połapane cudem,

Nogi słabe drżące-powstrzymane z trudem.



Koniec świata- bo w piekle,nie może być gorzej,

Ciągła praca o głodzie,gdzie głowę położyć.

W ekstremalnych warunkach i na chwiejnych

nogach,

Tajnej organizacji wykuwała droga.



Duch przetrwania,oporu-to misja szczególna,

Likwidacja masowa-to opcja ogólna.

Raporty i meldunki z piekielnych czeluści,

Wzięte w ryzy wojskowe-nie można odpuścić.



Obozową gehennę przeżył z własnej woli,

I życie niewolnicze,obozowej doli,

By złożyć na stosie w Ołtarzu Ojczyzny,

Kiedy Polska goiła powojenne blizny.



Klice konfidentów podesłanych z Moskwy,

Apetyty na władzę w jej objęciach rosły.

Trzeba będzie wyniszczyć polskich patriotów,

Ci byli za Ojczyznę znowu polec gotów.



Zamęczono w katowniach,gnębiono fizycznie,

Stosowano udręki długo ,metodycznie.

A gdy w końcu zabito,grzebią bezimiennie,

Aby wszystkim narzucić po śmierci brzemienie.



Dziś pomniki zbrodniarzom,wyrodnym osobom,

Z człowieczeństwa wyzutych-czołobitnym grobom.

Już za chwilę odleją pomnik Robespiera,

Obok stanie bohater-Harego Potera.



Józef Bieniecki