Żyjemy pod prąd zaliczając latarnie

przez słomkę można podglądać gwiazdy
zaciągać język do granic możliwości
tak by słońce trzymało się rzęs

ludzie są zdolni powiedział Paweł
po czym skoczył z mostu udowadniając że życie to chwila
zabrał lalkę - symbol dzieciństwa
samochody dużo palą a jego nie stać na drogą śmierć

a przecież mógł się zaaklimatyzować
pod torami płynie prąd
schowałby głowę w piasek albo w trawę
wystarczyło ruszać ręką
krążenie nie ustaje przy następnym wdechu

oczy pachną rumiankiem
w stalowych oprawkach miały niebieski kolor
nazwałem to formą x

dzisiaj Paweł szuka cukru na porysowanych szybach
liczy pociągi przejeżdżające tuż za rogiem
tuż za rogiem ćmy sypiają na oparach światła