Poezjo!!!

O!Poezjo!Matko moja!

Jesteś jak porannej rosy blask

Odbijający sie złotej tarczy slońca,

Jesteś jak chmurka,biały puch,

Depczący niebieską otchłań Nieba.



Ty która dajesz poetom natchnienie,

Ich wieczny pokarm,

Który jak chleb ugasza głód pisania.



O Poezjo!Dodaj odwagi w sercu.

Pozwól poczuć smak Twych ust

I słodycz Twej miłości,

Która wbija sie we mnie

Jak zęby Nocnego Anioła,

Którą karmisz poetów,

Swe nienasycone dzieci.