pamiętam obraz

pamiętam obraz z przed lat

spaloną słońcem kobiety twarz.

ocierała łzy oczy straciły blask



była matką jedną z wielu

która nie potrafiła być dumna

że ojczyźnie oddała synów



echo salw ordery kondolencje

a jej serce zamiast dumy

czuło jedynie smutek i żal



tęsknotę za tymi

których najbardziej kochała

i ciągle powracające pytanie

czy świat był tego wart



świat pogrążony w pięknie i brzydocie

w chwalebnych cnotach i grzechach tchórzostwa

świat w którym słychać jej krzyk rozpaczy

krzyk matki co ma zbolałe serce