obcy świat

czasami chciałbyś odejść

porzucić ziemski świat

ale pamietaj przyjacielu

tam też to nie raj



to jedynie cmentarne

zbłąkane szlochające głosy

to ludzkich cierpień stosy



drogą są zwłoki

niegdyś pochowane

a drzwi z łez zbudowane

poprowadzą cię do ciemnej chaty

przywdzieją w czarne szaty



stojąc tak przed sądem

nie śpiew usłyszysz

ale brzęk kajdan złotych

poczujesz palący rozpaczliwie krzyk

żal za grzechy złudny wstyd



to długi marsz i cięzkie buty

do których i ty będziesz przykuty

może jednak zanim skonasz

pomyśl ile byś dokonał



że w jednej godzinie

tyle ciekawych chwil cię ominie

odrzuć więc myśli samobójcze

odzruć ciemności krainę

bo ziemia jest piękna

i są piękne chwile