Jak słowa zaklęte w kałamarzu

wiatr nuci opowiastkę,

o stęsknionych myślach,

Spisuje ją na niebie,

łabędzim piórem



strumień między skałą błądzi,

jak w okiennicach serca,

Oglądając ze skupieniem,

drogę nad kamieniami



zapomniawszy o pamięci,

pękniętych witraży,

Dumam nad słowami,

zaklętymi w kałamarzu