Obejmij

choćbym przyniosła na chwilę zwątpienie
nadzieją cisnęła prosto pod stopy

to tylko bunt że coś umyka
a ja nie umiem tego zatrzymać

albo nie chcę zamykać w klatce
uczucia szybciej wtedy dziczeją

a tak tęsknota prostuje ścieżki
gnieździ się niebo sprytnie pod skórą

między lewą a prawą dłonią
przestrzeń szepcze coś z tego będzie