Wiersz idealny (gdzieś właśnie powstaje)

gdzieś właśnie powstaje

wiersz idealny

jak w oku cyklonu

spokój w nim

i równowaga

o krok od przełęczy

ze słów zaklęty

w formę co niesie go

i wzmaga

strukturę głębi

a poeta przy świecy

o zapachu mięty

w czarnym i miękkim

fotelu z aksamitu

szydzi z wysiłku

starego zegara

co powietrze

odarte z sentymentów

swym wahadłem smaga

gdzieś właśnie się rodzi

ten wiersz idealny

jak w oku cyklonu

cisza w nim

i sił naprężenie

o krok od końca

z puenty wycięty

powstaje gdzieś

idealny poemat