Niewiadoma

jeszcze nie wiem w jakim odcieniu szarości nadejdziesz

jakby scalony ze świtem

światu zaprzedany

nieświadomy po omacku znajdziesz się

w moich wyobrażeniach

nawet nie poraża mnie myśl że usiądziesz w półmroku

jakby zrodzony z esencji

idei wybranej

niewidzącymi oczyma spojrzysz w ścianę

prawie na mnie

i może szarość dnia przyćmi barwy rozkołysane

jakby na twoje powitanie

taniec ich powstały

przez zamglony pryzmat szklanych drzwi

przez zadymioną duszną salę

odszukam

odgadnę