Twoja duma człowieku

Twoja duma człowieku

wielka duma istnienia

pełna Twojej wyższości

Twego objawienia

duma z władzy nad światem

z Twej wielkiej mądrości

duma z cywilizacji

która życie uprości



tyle ważnych jest nazwisk

tyle dobra zrobiłeś

tyle innym pomogłeś

tyle rzeczy odkryłeś

byłeś już na Marsie

byłeś na Biegunie

wynalazłeś procesor

przeszkodziłeś Dżumie

zostałeś politykiem

by nie zginąć w tłumie

"rozpaliłeś" ogień

"zaświeciłeś" światło

by wspomnienie po Tobie

nigdy nie wygasło



ulepszyłeś życie

ułatwiłeś byt

wynalazłeś wszystko

by osiągnąć szczyt

gdy doszedłeś do celu

stworzyłeś pieniądze

to jedyne co mogło

zaspokoić Twą żadze.



ociepliłeś klimat

robiąc dziure w ozonie

rozwiązałeś konflikty

dzięki sile wojen

otworzyłeś dom dziecka

i dom starców stworzyłeś

sam nie będziesz starcem

ani dzieckiem nie byłeś

myślisz "jestem bogiem!"

lecz nie w Tobie siła

miałeś dar tworzenia

ale go straciłeś.



pomyśl sobie człowieku

gdzie Twoje mieszkanie?

pośród bomb atomowych

czy wojen w Iranie?

pomyś o tym co ważne

dla Twego sumienia

niech egoizm zwycięży

naturę istnienia

dosiąć tron swój ze zniszczeń

i karetę z cierpienia

oceń Swoje dzieło

dzieło Twego stworzenia



Ty wygrałeś walke

wczoraj dziś i jutro

niedostrzegłeś tylko

jak jest tutaj smutno...

Twórz dalej człowiecze

władaj swoją mocą

oglądaj swe dzieło

spowite cichą nocą

Jesteś panem świata

wszystko w Twojej dłoni

tylko czas nieustannie

Twoje życie goni