żę

utwierdzam się w przekonaniu chyba
nietęgiej głowy mojej-kwadratowej
obserwuje zaciekle jak wirują nad płaskim odchodem
dwa ptaszki, co wzleciały i baraszkują na niebie

dla tamtych to ciągle jeden fikus i dwa tryle
dla mnie pięć koron i stołek wygodny do rżnięcia
drzewa