Poemat dla poety

poezję się nie tworzy
poezję się przeżywa
ile minut w godzinie
ile lat wiedzy niedokończonej

rozum w istocie
ona ma oczy
i patrzy wnikliwie

w morzu miliardy kropel
nie wyczerpiesz ilości pragnienia
nie zaspokoisz głodu serca
łzami na piśmie

litery mówią
kto uważnie czyta
zrozumie poetę
on widzi słyszy inaczej
opowie niewyszukanymi słowami

pszczoły zbierają miód
człowiek gorycz czuje
gdy go nikt nie rozumie
poeta nie chce niczego

pisze ma zamknięte oczy
jasność dnia ciąży
głód niezapisanych przeżyć
na nieprzeczytanej kartce


serce szuka serca
ogień uczuć
nie parzy
iskra płonie
wierzę ile napisanych prawd
boli gdy miłość
oddana poezją
odrzucą

opuszcza zasłonę kurtyna
życiowy dramat
na scenie sam
jak Hamlet pyta...