Samotne serce

samotne niedopieszczone
niepotrzebne nikomu
pozbawione miłości i troski
łka cichutko
w pustce wszechświata

stęsknione łaknie
czułych słów
i gestów pełnych ciepła
jak omdlała roślinka
kropli wody

zgorzkniałe
pogrąża się
w smutku i żalu

i tak trwa
zimne i niedostępne
niczym wyniosły lodowiec
w bólu i rozpaczy
czekając na cud miłości