Brzask

zanurzam dłonie
w szarości nieba
o brzasku
żegnając zachodzący księżyc

chciwie chwytam
pierwsze promienie słońca
połyskujące złociście
przeganiające chłód nocy

podążam w zachwycie
ku bramom dnia
przeglądając się
w zwierciadłach rosy

tęsknie nasłuchuję
świergotu
budzących się wróbli
głoszących radośnie
nadejście poranka