Promyk na niebie

Istnieje gdzieś na górze gwiazda
Dostrzega blask w Twoim oku
Widzi obłąkany taniec Twojej wyobraźni
Czuje Twój zapach słodki jak sam bez
I chodź maluje smutek na twarzy
To upaść nie pozwoli
A ostatni poemat wygłoszony
Nie jest ostatnim usłyszanym
Póki gwazdy blask nie zgaśnie.