Na polanowym wzgórzu

Złota Darń
Na polanowym wzgórzu
Otoczona słodką tajemnicą
O której wszyscy wiedzą
A nikt nie chce mówić...

Złota darń
Na polanowym wzgórzu
Marzenie ściętej głowy...

I jakby snop
słonecznego światła
Spływa z nieba
Wydawałoby się, że
Nigdy nie ma końca.

I poszedłem bliżej...

Już niezłota darń
Na polanowym wzgórzu.

I czasem dobrze
Kiedy tajemnica
pozostaje jednak tajemnicą.