Jesiennie
Aż trudno uwierzyć
Że w szarych
Poznojesiennych drzewach
Dalej pulsuje życie.
Gdy swą smukłą
Smętną postacią
Jakby nie dawały nadziei
Na przyszłość.
Ogołocone
Suche
Ponure
Ale kto patrzy płytko
Ten patrzy błędnie.
Bo w głębi
Gdzie nikt
Nie chce spojrzeć
Korzenie wcale
nie umarły.
Czekają tylko na znak
Który przyjdzie z nieba.
Że w szarych
Poznojesiennych drzewach
Dalej pulsuje życie.
Gdy swą smukłą
Smętną postacią
Jakby nie dawały nadziei
Na przyszłość.
Ogołocone
Suche
Ponure
Ale kto patrzy płytko
Ten patrzy błędnie.
Bo w głębi
Gdzie nikt
Nie chce spojrzeć
Korzenie wcale
nie umarły.
Czekają tylko na znak
Który przyjdzie z nieba.
Gdzie nikt
Nie chce spojrzeć
Korzenie wcale
nie umarły.
nawet gdyby chciał to i tak nie dojrzy, raczej się domyśli;
bo czyż można spojrzeć w głębię i dojrzeć korzenie? :))