Cisza...

Cisza...

Cisza
Ale taka
Co wisi
nad hałasem
Jak mgła
Nad ziemią
Co unosi się
Niepokojąco
Trochę spodziewana.

Cisza
Czekająca
przed wydarzeniami
Żeby zaraz po nich
Spłynąć przerazliwie w dół.

Cisza
Co otwiera oczy
I niedowierzaniem
Rozplywa sie
bezszelestnie
Rzucając nowe światlo
Na to co już było.