Spóźnione pożegnanie
Ciepłymi słowami żegnam,
już z oddali
i pustej stacji nie przysięgam,
że czekać będę.
Jak coraz cichszy stukot iluzji,
wspólnej obietnicy,
rozrywasz więzi naszej okowy.
Nie zapomnę Cię.
już z oddali
i pustej stacji nie przysięgam,
że czekać będę.
Jak coraz cichszy stukot iluzji,
wspólnej obietnicy,
rozrywasz więzi naszej okowy.
Nie zapomnę Cię.
0
0
2 odsłon