Ostatnia piosenka

Uwikłana w twoje konstelnacje
siedzę tu wciąż
przykryta ciężkim niebem
Lodowaty wiatr przenika mnie
i boli każdym podmuchem
coraz bardziej

Pamięć zgniata mi oddech
o piątej nad ranem
kiedy błądzę w naszych fantazjach
jak w labiryncie krzywych luster

Wykrwawiam się kolejną zdradą

Jutro skończę z wiarą w przeznaczenie
Wymodlę łaskę amnezji

Teraz jednak
ostatni raz poprowadź mnie
mrocznymi zakamarkami
pachnącymi twoim dotykiem
Nie obchodzi mnie jutrzejszy świt
gdy zniknę w odrętwieniu
słuchając deszczu