podobni

02.12.2012 • Przemijanie

ten wiatr jest jak człowiek
długo stoi przed drzwiami
wypełnia szeptem płuca
oczy chybotliwym płomieniem świecy

jest bratem oceanów
w szantach zamienia nuty
milknie na odległych plażach
zakopany z piaskiem w rogatej muszli

ten wiatr jest jak człowiek
gdy westchnie ostatni raz
obok kamienia na polu
ustawi z przygarbionej gruszy
samotny krzyż

11 10

157 odsłon

Komentarze (10)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 13 lat temu

Zakończenie bezsprzecznie ci się udało Mkey

duch44 13 lat temu

Wszystko sie udało Dart:)doskonale dobrane środki ciekawa metaforyka ale to już standart wiesz te wiersze stanowią całości nic nie jest z nich wyrwane ten również nie sa eklektyczne jak sie zdarza czasem jest w nich zamysł i żelazna konsekwencja chciales merytorycznie masz pozdro

mkc47 13 lat temu

Duchowaty :) pisałem nieco żartem w odniesieniu do naszej żelaznej damy :)))dzięki że tak często jesteś w komentach :)))

duch44 13 lat temu

widze że tak dlatego komentarz natury ogólniejszej:)

pańcia 13 lat temu

też patrzę z tej ogólniejszej perspektywy - tak zobrazowałeś ten wiatr, że do szpiku... jeden z Twoich lepszych tekstów. wg. mnie

mkc47 13 lat temu

gregorsko 13 lat temu

ciekawy wiersz gdybyś nie wyjaśnił o co chodzi zupełnie inaczej bym go odebrał pokazuje to wieloznaczność interpretacji a lubię zastanawiać się nad wierszem pozdrawiam :-)

mkc47 13 lat temu