gdybym nie umiał się wzruszyć

niech będę
ptakiem który nigdy nie przysiądzie
przepadnie w locie
wiatrem pieszczącym bezkres soczystych łąk
łzą która spływa do sedna
wszelkiej refleksji
lub tylko spokojem wody
odbiciem rozgwieżdżonego nieba
nad głową