telefon i noc

Od siebie
nie dzwonię do ciebie
bo gdy próbuję
zaraz przychodzi smutek
za duży
abym mógł go odgonić
za mały
bym chciał z nim zostać
przynosi złocony obraz
z oczodołami gwiazd
i księżycem który zgubił drogę

gdy dotykam go opuszkami
powoli znika
zostaje pusta noc
i ja klęczący wśród cieni
13 4
107 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Jaime 13 lat temu
Dobre.
spiro136 13 lat temu
bardzo wymowny...
K
kaja-maja 13 lat temu
w:)
ogród 13 lat temu
Zarówno na Granice.pl, tutaj oraz na e literaci ujął mnie ten wiersz - cisza nocą i telefon...Ktoś Ci podpowiadał - zadzwoń. Dołączam się do tamtej podpowiedzi. Miłego wieczoru, Krzysztofie:)
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie