oczy szeroko otwarte

najlepsze co mam
podzielona na chwile gotowość
kiedy staram się być lepszy
nie tylko dla samego siebie

w niepogodę szeroko otwieram oczy
rozmawiam z kloszardem o lepszym życiu

pod namiot z tektury
zagląda czasami
przemoczony anioł

nie odpycham psa
ufnie upycha swój mokry łeb w moje dłonie
pomarszczone brązowe liście

niebawem ulecą
porwane przez jesienny wiatr
w nieutuloną tęsknotę