My wielce szanowni

chyba jeszcze żyjemy skoro rozmawiamy

o chlebie i wodzie choć to raczej smutne



że niewiele czujemy tylko serca biją

pianę która czasem wychodzi na usta

jak zapowiedź wspólnego rzecz jasna milczenia



i że nas nie stać by ogrzać parę metrów sześciennych

bo głupie sumienie wystawia coraz dłuższe rachunki

jak zawsze gdy się żyje ponad stan



cywilny