gra

zakradłem się cicho
do swoich rubieży
mój wróg linię frontu
przekraczał nie raz

w poczerniałych twarzach
zmęczonych żołnierzy
widziałem pytanie
czy to tylko gra

czy ból i ofiary
porwane sztandary
gorzki smak zwycięstwa
wszechobecny strach

to jest to co wygrać
chciałem w imię wiary
w tej wojnie o popiół
w tej wojnie o piach

wojny przemijają
a z nimi zwycięzcy
błądząc wśród kurhanów
powoli odchodzą

mają swoje plany
dni szybko mijają
jak noce
i dzieci się rodzą

kiedyś zapytają
kim jestem po co żyję
czy życie to wojna
czy to taka gra

i jak tu odnaleźć
te ziemie niczyje
te które
przygarną nas