Twarz świata

odnalazłem pustkę świata
wszechobecną doskonałą
która stała się jednością
wraz ze światem tworząc ciało

odnalazłem pustkę twarzy
posępnej i zamyślonej
tej wściekłej i uśmiechniętej
kamiennej rozpromienionej

dotykałem ciała świata
aby wyczuć kształty pustki
ująć rytm i powtarzalność
i już z rąk ich nie wypuścić

dotykałem wielu twarzy
pod palcami zarys czując
piękna kształtu i brzydotę
niewiele z tego pojmując

wiele twarzy drąży pustkę
świata by się dotknąć treści
by dowiedzieć się o sobie
czego pustka nie pomieści