w biegu

świat który w środku
siebie dźwigam
szyty grubą nicią

zamiera zwykle nocą
zapadam w ślepą ciszę
oddycham delikatnie
szepcząc wyznaję grzechy

odbijają się od ścian
pustym echem

na bramach czas
zatarł graffiti
lumpy umierają
narodzą się nowi

pod szyldem
za bieżącą modą

wyciągam wnioski
dobrze bywa krążyć łąką
zapomnieć o wszelkich troskach

człowiek powinien odejść
z przekazem
zostawić ślad