pędolino

powiedz dokąd pędzi twój świat
nie zapomnij umrzeć

nie dasz rady zatracony w dniu powszednim
zdążyć przed Panem Bogiem

ile potrzeba człowiekowi
myślę że niewiele
ważna czułość
miłość co łączy
nie dzieli na dwa

zapominamy o bliskich
zaniedbane dzieci
zaniedbane nasze życie

nie możesz przegrać
los to nie loteria

pewny bądź wiary
lub teorii ewolucji
wszystko ma jeden cel
śmierć uleczy podły sen

dąż do przodu
z prądem pod prąd
zatrzymaj się jednak
choćby na jeden moment jedną chwilę

spójrz na tą starą gruszę na tamtą lipę
stoją tutaj od wielu lat
pamiętają młodych dziadków
ojca jego brata i sąsiadów

tutaj budowałem bazę
lipa miejscem spotkań
pamięta wiele słów
uśmiechy żal zatrzymaj mnie
w przeszłość brnę nie widząc celu
świat ginie umiera
wszystkiego brakuje co uleciało

dzieckiem się stać
tak myśleć tak trwać
tamtym filmem żyć
umierać z drugim dniem