mały kosmos

myśli w głowie jasne mocne
jak szklanka zburzonej wody

chaos opisany matematycznie
kilka wzorów ścisłych przykłady

śmierć trzaska drzwiami
nie ma w dłoni kosy
nie błyszczy nierdzewną

istnienie istnieje dłużej niż zawsze
nić życia ciągnie sznury DNA
pierwiastek boga w naszych żyłach zamyka obwód

wstążki w dłoniach układasz
szkoda każdego dnia
czas płynie szybciej niż przekaz myśli w mózgu

w przestrzeni kompletnej
rozszczepione kolory tęczy
obrazy zatykają usta
pocałunek zbyt tłusty by zdradzić tajemnicę

oczy pełne światła gwiazd
na stole gołębie wydziobują prawdę
okruchem ty okruchem ja
chłoniesz dzień jak gąbka wody brzeg

życie
nigdy nie powstało
żyło w niematerialnej formie
ciałem się stało

bóg między nami
spaceruje naszymi ścieżkami
zbudź zmysły zbudź iskrę dobrej nowiny
poznawaj świat zgłębiaj piękno zielonej łąki

kochaj dobrym uśnij na kilka lat