Świata sterniku

ŚWIATA STERNIKU



Witaj Ojcze Święty.

Jesteś już zapewne Wniebowzięty.

Byłeś sternikiem okrętu,

Który Światem się zowie.

Teraz okręt ten unosi się

Po szklanej tafli

Niesiony przez

Wiatr i fale, lecz

Bez wspaniałego żeglarza,

Który niejeden sztorm

Pokonać potrafił.

Dokąd płynie,

Do jakich portów

Bez Ciebie zawinie?

Czy w mgle nie zbłądzi?

Czy na mieliźnie nie osiądzie?



Bez takiego Sternika uśmiech

Na twarzach wszystkich żeglarzy

Zanika.

Pozostaje smutek, zaduma

I nadzieja, że Nasz Sternik

Powróci,

Lub, że nieobecny

Dalej nad okrętem

Czuwać będzie.