CISZA

CISZA
Nie powiem nic.

Nic nie powiem.

Ale wypowiem tylko

jedno - ciszę

.

.

.

ciszę

.

.

.

ciszę

.

.

.

Ciszę, która trwa,

gdy wspominamy

Jana Pawła numer II



W ciszy w sercach naszych

każdy z osobna z tym

Wielkim Papieżem,

duchem i umysłem

znów się przywitajmy.



Przywitajmy się nie z ciałem,

Lecz z nauką Jego,

Bo ciało zabrała już Matka Ziemia,

Duszę zaś Niebo.



Dla nas nauka pozostała.

I niech Świat

pamięta o niej codziennie.

Niech przyczyni się ona

do zmiany oblicza jego;

niespokojnego, niekiedy wrzącego,

w którym wciąż toczą się wojny.

Pamiętajmy i my o naukach jego,

by być lepszym

dla siebie nawzajem,

silniejszym w walce

ze złem.



I niech ta cisza

jeszcze trochę trwa

.

.

.

I trwa

.

.

.

I trwa, gdy wspominamy

Papieża Polaka

- Jana Pawła numer dwa.

2 kwietnia 2009 r.
0
1 odsłon 0 komentarzy

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie