Pamięci Hani

Dzień dobry Panu !

Dzień dobry ! Z blaskiem odpowiedział

Cóż się Pan tak spieszy ?

Zasmucił się, może nie wiedział



Piękny jego strój

Nienaganna prezencja jego

Mały futerał przy łokciu

I tylko w klapie coś czarnego



Mała tasiemka, aksamitka

Zwiastun pamięci, oznaka jedności

Symbol smutku i bólu

Odejścia, przemijania i złości



Pożegnałem go wzrokiem

Życząc dnia spokojnego

Życząc sobie i innym

Spotkania z nim nierychłego


.....



I przyszła sobota

Ta ,która przyjść nie powinna

Bielą róż usłana

Gliniasta, niewinna



I usłyszałem go

Tego Pana z futerałem

On stał z instrumentem

Ja w swej piersi grałem



I widziałem aksamitkę

I chóralny wodospad tęsknoty

I bliskich i dalekich

I orły, i nieloty



Byłem tam

sobą