W pogoni za rozumem

Biegnąc ulicą, w pogoni za rozumem

zatrzymam się przy żebraku

i zapytam: cóż to, do pracy

chęci za mało?



Lecz spojrzę na dziecię smutne

przy boku z zimna skulone.



Refleksje same się nasuną,

trzy złote z kieszeni

rzucę do kubeczka.



I pobiegnę dalej

szukać tego,

co zgubiłam już dawno.