ledwo głupi

łagodniej potraktowałem niedzielny poranek
kiedy pustki kochanków
iluzją na wyspie szczęśliwych chwil

kac promieniał samotny i dumny jeszcze
jak ordery kombatanta
wśród zagubionych partyzanckich pieśni
tańczące rock and rolla nad przepaścią

wiara w jutro
przekrwieniem oczu i płomieniem zgagi
spalała ostatnie oddechy wypuszczane prosto
w zaparowane od myśli lustro

nadzieja
tylko sok pomidorowy w niedomkniętej
lodówce wołał wypij mnie
ja cie nie skrzywdzę