Wstyd

15.06.2014 • Miłosne

Nie otworzę Ci drzwi
mam zamknięte serce
jeśli się włamiesz
mogłabym pokochać
i zabić jednocześnie

W zasupłanej
głowie poety
miesza się ból i piękno
malowane portrety
z szafranowych łez
kawałki rozbitych nas

Zbieram
wieczorami
w ogniu straconych lamentów
przymierzam twarz do luster chmur
napinam ciało w łuk
kiedy skoczę
nadstaw dłonie

Maleńka drobinka nadziei
znów zasieje głód
będziesz mnie szukał
a ja Ciebie

Może rozplączesz mnie dzisiaj
zrzucisz ze mnie
wstyd..

11 11

167 odsłon

Komentarze (11)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 11 lat temu

W twoich wierszach można znaleźć niesamowite obrazy, tamten jak wychodzisz nago z koperty a teraz ten jak wystrzeliwujesz się jakby z samołuku to taki neologizm bo nie ma na to właściwego słowa. Co do luster chmur nie jestem pewny chyba przemetaforyzowane.
Pozdr:-)

kaja-maja 11 lat temu

na twoje wiersze powiem tylko tak,Beatrice znikneła a powróciła Vera,szkda że jeszcze nie Bera bo Edyta od Beaty rozni się i to wstyd zamykać swój ogród gdy kwitnie,chyba tylko się go zamyka iż kradziony kwiat ma,to nawet się zasłania
by prawdy nie dowieść,ale w swojej posiadłości gdy ma się piękno swoje
inni niech patrzą,bo tego nie bedą mieć w:):):)

Vera 11 lat temu

Dziękuje Dartanian za miłe słowa:)) hmm, już wyjaśniam :) Przymierzam twarz do luster chmur-szykuję świadomość na ostateczność,koniec, spoglądam w swoje ukryteja. Napinam ciało w łuk- tak jak kot -tak mocno są naprężone, do granic wytrzymałości emocje i ból, w końcu skaczę-w dół, licząc, że prawdziwa miłość mnie złapie, ocali przede mną samą. :) Pozdrawiam !

Pixie 11 lat temu

nastrojowe :)

Vera 11 lat temu

Dzięki kochani :**

Mario Sz 11 lat temu

Z wytrychem do serca toż to brutalność by była :)

leopard 2 11 lat temu

brzmi złowrogo, kusi... obiecuje niezły balet; jednym słowem - wiersz permanentny :)

kaja-maja 11 lat temu

drzwi nie musisz mi otworzyć jak będę chciała to oknem wejdę chyba że zabijesz je lecz to nie głód będe miała tylko ty i po sami cię wyniosą
śmierdzącą w dywanie lub worku w większym wstydzie dla ludzi iż się zamknęłaś jak odgoryczone ziarno a w dzisiaj dobry bez wezwania
chodzi sam tam gdzie wie iż leży człowiek chory w:):):)

kaja-maja 11 lat temu

w zyciu człowiek za młodu imtymność chowa po życiu wystawia dla wszystkich to się wsydź i w głowie poety bydż tylko prawdziwie w:)))))))))))))))))))