Iskra

Nie znam i nie pojmuję
dymu, który się unosi posępnie
nad ulatującym życiem
nieśmiertelnych

Widziałam już tyle dróg
powstrzymanych w połowie oddechu
roztrwonionych i zalęknionych
zbyt głębokim dociekaniem
ludzi

Widzę więcej niż zdołasz mi oddać
chwytam okruchy
zamienionych i nieposkładanych
serc

Musisz się obudzić
bo zgasnę

Popatrz w dal,
zapomniana mgła skomli i woła
zatrwożona iskra boi się wybuchnąć
tak nagle ruszyła lawina

Otwórz oczy
na ekranie
przygaszoną kreską
świadomość wciąż miga

Bez krzty słowa
zawieruszona gdzieś
w Twoich ramionach
jeszcze czekam
na pożar..