Miłość

Melancholia
Mam w dłoni
minuty ważone miarą szukania
po dwakroć zmierzone
do dna łez..

Bywają utracone wieczory
jak ten
gdy cisza przemienia
najczarniejszy sen w światło..

Przemierzam białą mgłę
na boso
niczym nowe stworzenie
ostrożnie stąpam po kamieniach..

Ludzie jak niewywołane fotografie
wciąż czekają
na miłość..
8 4
82 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

*Mystique* 11 lat temu
Piękny!
zyga66 11 lat temu
...kilka zmian: do dna...najczarniejszy sen...niczym nowe stworzenie, do skreślenia...poza tym mega-smutny, pozdrawiam :)
ibis49 11 lat temu
Warto na nią czekać:) pozdrawiam
Helen 11 lat temu
b. ładny.... wszystko w nim gra;)) buziaki;*
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie