Cud

Czas niczym puchar wody
w nadmiarze wylewa ból
zbieram ostatnie krople
niecierpliwe palce toczą bój
znów nic..

Minęłam Cię w metrze
pośród miliona cudzych okien
sto twarzy
tylko jedna prawdziwa..

Gdzie ludzka miłość
jest niemożliwa
pozostaje oczekiwanie
na cud..

Moje brudne dłonie
obmyłam w złotej wodzie życia
trwam

W półśnie, wygnani donikąd
gdzieś tam
za niebieską granicą rozsądku
wszyscy mamy swoje miejsce
w domu na skale...