Wielki sen

Kiedyś
kiedy umysł się uwolni
popłyną zdroje i żywe wody
serce wolne jak ptak
poszybuje w górę

I wszystko co ludzkie
stanie się jak lekki powiew
doskonałości

Gdzieś na białej ścieżce
gdzie zostały już tylko
ślady stóp
spotkają się raz jeszcze
uratowane myśli

By ostatni raz zatańczyć z liśćmi
radosny taniec wolności

Tam
nie będzie łez
ocaleni przez wielki sen
obudzimy się już bez serc

lecz z całą duszą
nieskończoności...