Mistyfikacja

upływamy miarowo
wypełniając powinność istnienia
na nieznanych zasadach
skutek staje się przyczyną

nasze świadomości
rodzą się
w labiryncie zwierciadeł
wśród pozorów autonomii

czasami
w jasny dzień
w chętnym uśmiechu
dotyka nas

wstrząs myśli
chwila jak płomień

to spadła maska obojętności
już zakładamy
już dobrze
znów możemy nazywać się ludźmi