Nihil novi.

By poznać siebie, życia nie starczy,

A jednak wielu pragnie tej wiedzy,

W dążeniu ku własnej woli poznania,

Zmyślili metod setki, tysiące.



Nazajutrz patrzą w swe lustra głębokie,

Gdzie duszy membrana zwija się, skręca,

Fałszem zagłusza obraz jestestwa,

I chaos powija miast oświecenia.



Mędrcy, mistrzowie, półbogi, bogowie,

Toczą swą wojnę o wyzwolenie,

Pienią się usta szalonych proroków,

Każdy z nich sprzeda Ci odkupienie.



I każdy z nas pójdzie na zatracenie,

Bośmy człowieczym błędem zrodzeni,

Pierwej się wyrzec musimy siebie,

Podobni skałom, podobni kamieni...